Geert Sanders: UEF-supporter voor de generaties van de toekomst

Een sterke band met Groningen

Geert Sanders woont nog altijd in Groningen, met uitzicht op de Vismarkt. Zijn band met de stad en de Rijksuniversiteit Groningen gaat terug tot 1963. Na de eerste helft van zijn psychologiestudie in Nijmegen koos hij voor Groningen. ‘Nijmegen was te gezellig, te comfortabel. Ik had behoefte aan meer uitdaging.’ In Groningen maakte hij kennis met professor Snijders, die hem uitnodigde om zijn studie aan de RUG voort te zetten. ‘Ik voelde me zo welkom, dat ik ter plekke besloot te blijven.’

Die keuze bleek bepalend voor zijn verdere loopbaan. Geert specialiseerde zich in de sociale psychologie, promoveerde en bleef als onderzoeker en later als hoogleraar aan de universiteit verbonden. Zijn wetenschappelijke loopbaan bracht hem uiteindelijk naar de bedrijfskunde, waar hij zich onder meer bezighield met organisatiecultuur en organisatieverandering.

‘Dat was best een grote stap. Ik kwam als onderzoeker in de dynamiek van het internationale bedrijfsleven terecht. Mijn vrouw Harmke moedigde me aan om ja te zeggen. Zij rook dat ik mij in dit nieuwe onderzoeksveld als een vis in het water zou voelen. En ze had gelijk: ik genoot ervan om toegepast onderzoek  te doen waar een grote vraag naar was en waarbij ik volop studenten kon betrekken. 'Af en toe kom ik vroegere studenten van me tegen die met genoegen herinneringen ophalen aan hun belevenissen in die tijd.’

Van hoogleraar naar directeur van het UEF

In 1997 kreeg Geert onverwacht Eric Bleumink van het College van Bestuur aan de telefoon. Een paar dagen later zat hij nerveus te wachten in het Bestuursgebouw. Tot zijn verrassing vroeg Bleumink hem om naast zijn werk bij Bedrijfskunde de eerste directeur van het Ubbo Emmius Fonds te worden.

‘Bleumink vertelde dat de RUG een fondsenwervende universiteit wilde worden en daartoe vooronderzoek had gedaan in Amerika en Engeland. Als directeur zochten ze iemand met de nestgeur van de RUG. Nieuwsgierig geworden, heb ik daarmee ingestemd.’

Tien jaar lang combineerde Geert zijn werk als hoogleraar bij de faculteit Bedrijfskunde met het uitbouwen van het UEF.  Een faculteit waar hij terecht kwam, omdat de financiering van zijn onderzoek in de jaren tachtig stokte en waar hij, in een samenwerkingsproject met Geert Hofstede, onderzoek ging doen naar bedrijfscultuur en organisatieverandering. 

Juist zijn eigen ervaring met onderzoek binnen de universiteit bleek daarbij van grote waarde. ‘Vanuit mijn ervaring met het fondsen werven voor onderzoek wist ik hoe belangrijk het is om eerst een vertrouwde verbinding tot stand te brengen met partijen die financiële middelen verstrekken.’

Hij betrok alumni bij het fonds en bouwde aan een netwerk van mensen die zich verbonden voelden met de RUG en bereid waren vanuit die betrokkenheid deuren te openen. Mede daardoor groeide het aantal mogelijkheden om wetenschappelijke projecten en talentontwikkeling te ondersteunen.

Van kostschoolleerling tot hoogleraar

De belangstelling van Geert voor onderzoek en maatschappelijke vraagstukken leidde tot zijn wetenschappelijke loopbaan. In Groningen koos hij voor de studie sociale psychologie. ‘In feite had ik als kostschoolleering al zes jaar praktijkervaring opgedaan met groepsdynamica en ontdekte ik tijdens die studie de theorieën erachter.’

Als student onderzocht hij samen met een andere student op verzoek van het COC in Amsterdam de levenslopen van homoseksuele mensen. Het onderzoek was vernieuwend: waar psychiaters zich vooral richtten op het ontstaan van homoseksualiteit, onderzochten zij de ontwikkelingsprocessen in de levens van de geïnterviewden. De resultaten trokken veel aandacht.

Als universitair docent Geert onderzoek naar de leefsituatie van homo- en heteroseksuele jongeren in Nederland. Hij promoveerde hierop en leidde vervolgens een project waarin lespakketten voor middelbare scholen werden ontwikkeld. Daarmee konden jongeren zich breed oriënteren op hun toekomst, met aandacht voor onder meer seksualiteit, beroepskeuze, cultuur en religie. 

Als hoogleraar kwamen deze elementen van diversiteit en cultuur later weer terug in zijn onderzoek naar organisatieculturen.

De waarde van onderwijs

Ook het onderwijs is Geert altijd na aan het hart blijven liggen. Hij kijkt met veel plezier terug op de ruim 43 jaar waarin hij als onderzoeker, hoogleraar en directeur aan de RUG verbonden was.

‘Als je in een collegezaal merkt dat studenten enthousiast worden van wat je vertelt, is dat een groot cadeau.’ Nog steeds komt hij oud-studenten tegen die met genoegen terugdenken aan hun tijd aan de universiteit.

Juist die combinatie van onderzoek, onderwijs en de bijzondere band tussen mensen en de universiteit maakt dat Geert zich nog altijd betrokken voelt bij de RUG en het UEF.

‘Ik wil iets teruggeven aan de universiteit’

Sinds zijn emeritaat in 2007 is Geert niet meer dagelijks op de universiteit te vinden, maar de verbinding met Groningen en de RUG is gebleven. Ook zijn betrokkenheid bij het UEF is nog altijd groot. Daarom werd hij UEF-supporter.

‘Ik vind het belangrijk om bij te dragen aan waardevol onderzoek en onderwijs. Er gebeurt aan de universiteit zoveel dat zonder aanvullende steun moeilijk mogelijk is. Als oud-medewerker en alumnus van de RUG wil ik graag iets teruggeven aan de universiteit die zo’n belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld.’

Die betrokkenheid krijgt ook vorm in zijn testament. ‘Daarom heb ik besloten om een legaat aan het UEF op te nemen. Ik hoop daarmee ook na mijn leven bij te dragen aan het onderzoek en onderwijs van de RUG.’

Wanneer hij alumni ontmoet bij een lezing of bijeenkomst, merkt hij hoeveel mensen zich nog altijd verbonden voelen met hun Groningse studententijd. ‘Als ik alumni enthousiast hoor praten over hun herinneringen aan Groningen, realiseer ik me opnieuw hoeveel mensen zich verbonden voelen met deze universiteit. Ik hoop dat zij die band ook op hun eigen manier willen doorgeven.’